“Krem renkli güpür dantel kumaşı Aysel’e verdim. Makine dikişiyle olmazmış bu döpiyes, nakış işler gibi elde dikilecekmiş.

Aysel’in hayatı da tıpkı benimki gibi, kaç ilmekle dokunduğu bilinmeyen bir tığ işi yalnızlık…

İğne ardı bir tekerlemedir, elde dikiş… Hamarat ellerin sihrine boyun eğen iğne ipliğin, kumaşa hükmüdür…

Sahi bir de sandık lekesi var, gözlerinize hüzün… Onu da tığ işi bir yalnızlığın kederine verelim…”

Asuman Portakal